Bickel was de derde uit het nest van BonBon en Woofie, en vanaf week 2 na de geboorte mijn zorgenkindje. Omdat we elke dag de puppies wogen en de groei op die manier bijhielden, kwamen we er al snel achter dat Bickel niet meegroeide met de rest. Op een zondagavond zijn we toch nog met Bickel naar de dierenarts getogen,en die heeft inderdaad geconstateerd dat zijn maagje weliswaar leeg was, maar hij was (nog) niet uitgedroogd. Tijd dus voor maatregelen, er zou bijgevoerd moeten worden. Het waren angstige momenten: elke keer dat we BonBon en haar puppies een bezoekje brachten, was het weer een opluchting als we zagen dat Bickel nog rondhuppelde. Maar hij zat in een vicieuze cirkel: als we hem bij BonBon aanlegden, dat deed hij wel een poging om te drinken, maar hield dit niet lang genoeg vol. Daardoor kreeg hij niet voldoende voedingsstoffen binnen, waardoor hij steeds minder energie had om te drinken etc. Dus wij moesten hem om de paar uur bijvoeren met het flesje, hetgeen met ons werkschema helemaal niet overeenkwam, dus besloot ik een paar dagen alleen 's ochtends te werken, zodat ik 's middags me kon wijden aan Bickel. Zijn naam is ook in die periode ontstaan, omdat we hem zo'n kleine bikkel vonden, die vocht voor zijn leven. Het bijvoeren met melk was op zich eigenlijk geen succes, want hij kwam er niet genoeg van bij. Af en toe werd ik er wanhopig van, je wilt toch dat hij net zo goed groeit als de rest, want de rest van de pups groeiden als kool! Toen heb ik contact opgenomen met een kennis van ons die Bordeaux doggen fokt, ik wist dat zij haar puppies al op vroege leeftijd rauwe tartaar voerde, maar ik wist niet goed op welke leeftijd zij daarmee begon. Ze vertelde me dat ze dat al vanaf twee weken deed, dus ik kon ook met een gerust hart beginnen Bickel een beetje tartaar te voeren. Ik maakte hele kleine balletjes voor de kleine, en was benieuwd wat hij ervan zou vinden. En hij vond het GEWELDIG!!!!!! Zijn lichaamsgewicht schoot omhoog en en na een paar dagen wisten we het al: die gaat het redden! Blijkbaar was de kleine gewoon niet zo dol op melk, en de smaak van vlees deed hem goed. Inmiddels is Bickel uitgegroeid tot een stevige, zeg maar zeer stevige vent, waarin ik duidelijk de bouw van Woofie herken. Aan niets is nog te merken dat hij ooit mijn zorgenkindje was, wij vinden hem allebei ontzettend mooi, en we gaan ook beslist een showtje met hem doen. Onze Bickel mag er wezen!

Inmiddels zijn de uitslagen van Bickel binnen: hij heeft HD A, is PRA vrij en is getest op patella luxatie.